از اينکه منو و وبلاگ عزيزمو تنها نميزارين ممنونم

ميدونم يه مدتي که نبودم شايد منو فراموش کنيد ولي

تايه پست پرتغالي ديگه                
 

البته اینو بگم که تا حدودی تقصیره من بود چون بی معرفتی به خرج گذاشتم ]لبخند[

خوب چی کار کنم نمیشد که اونو تنها گذاشت

(منظورم از اونو یکی دیگست که خودش میدونه کیه)

بهش گفتما صبر کن ولی گوش نکرد و گذاشت و رفت

حالا هم اومیدوارم که هر چه سریعتر با من آشتی کنه

دیگه چشماتونوخسته نکنم شعرمو بنویسم

میمیرم برات

نمیدونستی میمیرم بی تو با بدون چشات

رفتی از ورق تو نمیدونستی که دل من بسته به ساز صدات

آرزو میکنم که نمیدونستی من میمیرم برات

عاشقم هنوز نمیخواستی که بمونی و بسازی به ساز دلم

گفتی من میرم تومیخواستی بری تا فردا باوره خوشگلم

برو راهی نیست تا فردا باوره خوشگلم

آره خوشگلم

سفرت بخیر

اگه میری از اینجا تک و تنها تا یه شهر دور

برو که رفتی بدون ما میرسی تا به یه دنبا دور

به یه دنبا دور

سفرت بخیر برو که شکستی ز من میتونی دوباره بساز

از دل شکسته و نا اومید و خسته باز برو

تو بازم برو

نمیخوام بیای

نمیخوام میونه تاریکی من تموم بشی

نمیخوام ازت

نمیخوام مثل یک شمع بسوزی تا تموم بشی

برو بزرگی من میخوام که فقط آرزوم بشی

آرزوم بشی......

تموم شد

راستی در رابطه با پست قبلی بگم که من رشتم فنی بود به خاطره این کنکورو دیر دادم

تا یه پست دیگه

حالتون خوبه

بالاخره کنکورو دادم

آخیییییییییییییییییییییییییییییییش

حالا هم یه شعر گذاشتم

امیدوارم خوشتون بیاد

در حسرت دیدار تو آواره ترینم

رفتی و خاطره های تو نشسته تو خیالم بی تو من اسیر دست آرزوهای محالم

یاد من نبودی اما من به یاد تو شکستم غیر تو که دوری از من دل به هیچ کسی نبستم

هم ترانه یاد من باش بی بهانه یاد من باش وقت بیداری مهتاب عاشقانه یاد من باش

اگه باشی با نگاهت میشه از حادثه رد شد میشه تو اتیش عشقت گر گرفتن و بلد شد

اگه دوری اگه نیستی نفس فریاد من باش تا ابد تا ته دنیا تا همیشه یاد من باش

سلام

حالتون خوبه یه مدت نبودم چی کار کردید

ببخشید که نتونستم سر بزنم و جواب خوبی های شمارو بدم

حالا هم یه چندتا شعر یا غزل نمیدونم بهشون چی میگن اگه شما میدونید به من بگید  

براتون نوشتم که امیدوارم خوشتون بیاد:

* تاروپود هستی ام بر باد رفت        اما نرقت عاشقی ها از دلم دیوانگی ها از سرم

**چه باخت پر لذتی باختن هستی خود در برابر مستی یک نگاه!

***پیمان بسته بودیم تا همیشه اما چه زود رسید عهد بسته بودیم تا همیشه باشیم حتی اگر....

****خوش به حال من و دریا غروب و خورشید     و چه بی زوق جهانی که مرا باتو ندید

جواب سر بالا دادی

خورشید

ماهی را بهانه کرد

که خود محو ستاره ها بود

حالا من

آرزو میکنم

آسمان

چادر شب ستاره ای اش را

از پیکر خاموش من

دریغ نکند

حالا من

به خود خدا قول داده ام

تا هر وقت که بخواهد

زیر بوته های باغچه تان پنهان شوم

و از آبی که به میخک ها میدهی سیر شوم

و اگر به هوس شاپرکی

زیر پایم بگذاری

صدایم در نیاید

که یکبار مرا زیر پا گذاشتی

جواب سر بالا که دادی

در زمانهای قدیم وقتی هنوز پای بشر به زمین نرسیده بود فضیلتها و تباهی ها در همه جا شناور بودند.آنها از بیکاری خسته و کسل شده بودند.

روزی همه ی فضایل و تباهی ها دور هم جمع شده بودند ناگهان ذکاوت  ایستاد و گفت:«بیایید یک بازی بکنیم مثلا قایم باشک»همه از این پیشنهاد شاد شدند و دیوانگی فورا فریاد زد که من چشم میزارم و از آنجایی که هیچ کس نمی خواست دنبال دیوانگی بگردد همه قبول کردند که او چشم بگذارد و به دنبال آنها بگردد.

دیوانگی جلوی درختی ایستاد و چشم هایش را بست و شروع کرد به شمردن:«یک....دو....سه....»همه رفتند تا پنهان شوند:لطافت خود را به شاخ ماه آویزان کرد!

خیانت داخل انبوهی از زباله پنهان شد!

اصالت در میان ابرها مخفی گشت!

هوس به مرکز زمین رفت!

دروغ گفت زیر سنگی پنهان میشوم.اما به ته دریا رفت!

طمع داخل کیسه ای که خودش دوخته بود مخفی شد!

و دیوانگی مشغول شمردن بود :«هفتادونه....هشتاد....هشتادویک....».

همه پنهان شده بود به جزً عشق که مردٌد بود و نمی توانست تصمیم بگیرد.وجای تعجب هم نیست چون همه میدانیم که پنهان کردن عشق مشکل است.

در همین حال دیوانگی به پایان شمارش میرسید :«نودوپنج...نودوشش....نودوهفت....»هنگامی که دیوانگی به صد رسید عشق پرید و در بین یک بوته گل رز پنهان شد.

دیوانگی فریاد زد:«دارم میام دارم میام.»و اولین کسی را که پیدا کرد تنبلی بود.چون تنبلی تنبلی اش آمده بود جایی را پنهان شود.و لطافت را یافت که به شاخه ماه آویزان شده بود.

دروغ ته دریا .هوس در مرکز زمین.اصالت در میان ابرها ..... ویکی یکی همه را پیدا کرد.

به جز عشق.او از یافتن عشق نا اوید شده بود که حسادت در گوش هایش زمزمه کرد:«تو فقط باید عشق را پیدا کنی و او پشت بوته گل رز است».

دیوانگی شا خه ی چنگک مانندی را از درخت کند و با شدت هیجان زیاد آنرا در بوته ی گل رز فرو کرد .

و دوباره و دوباره تا از صدای ناله ای متوقف شد.عشق از پشت بوته بیرون آمد .با دست هایش صورت خود را پوشانده بود و از میان انگشت هایش قطرات خون بیرون میزد.شاخ ها به چشمان عسق فرو رفته بود.واو نمی توانست جایی را ببیند.او کور شده بود.

دیوانگی گفت:«من چه کار کردم ؟چگونه میتوانم تو را درمان کنم؟»

عشق پاسج داد:«تو نمیتوانی مرا درمان کنی. اما اگر میخواهی کاری بکنی راهنمای من شو».

و این گونه است که از ؟آن روزبه بعد عشق کور است و دیوانگی همواره در کنار اوست!!! 

دو تا حیرون منو تو..............

             دو تا عاشق منو تو...................

با قدمات جاده عشقو اندازه کردی

              تو شهر عشق حرفای تازه ز د ی

        حرفهایی که طعم تلخ جدایی         

                        تورو شیرین کرد و منوناراحت

                   از روزی که جدا شدی حرفاتم از یاد رفته

                                     ای کاش این حرفها ادامه داشت

ای کاش هنوز پیش من بودی

به امید آن روز

     ای کاش اینک در اغوش گرم و مهربانت همراه این باران می گریستم ودستان 

     نوازشگرت مرا تسکین می دادوآرامم می کرد!

      ولی تو نیستی.............

      تونیستی و من بارویاهایم تنها به تماشای اسمان گرفته نشسته ام!

      ای که شانه هایت گرم ترین جای ممکن.

      ای که نوازش هایت لذت بخش ترین خوبی ها.

       تورا می شناسمت و با تمام وجود خسته به دنبالت هستم

دوباره تنها شدم …..

آری امروز به یاد پرنده ای افتادم که تنها شده و دنیا روبه چشم خار میبینه....

ای کاش میشد به کسی اعتماد کرد به وجود کسی ایمان داشت......

چرا آدما بعضی وقتا خودشونو از وجودمون خالی میکنند

چرا وقتی به کسی نیاز داری خودشو از وجودت خالی میکنه

آری امروز روزی بود که من خودمو دوباره تنها حس کردم روزی که به وجود آدما شک کردم...

یه لطفی کنید و در نظر سنجی در پایین شرکت کنید...

مرسی

خانمي‌ از منزل‌ خارج‌ شد و در جلوي‌ در حياط با سه‌ پيرمرد مواجه‌ شد. زن‌ گفت‌: شماها رانمي‌شناسم‌ ولي‌ بايد گرسنه‌ باشيد لطفا به‌ داخل‌ بياييد و چيزي‌ بخوريد. پيرمردان‌ پرسيدند: آيا شوهرت‌منزل‌ است‌؟ زن‌ گفت‌: خير، سركار است‌. آنها گفتند: ما نمي‌توانيم‌ داخل‌ شويم‌. بعد از ظهر كه‌ شوهر آن‌زن‌ به‌ خانه‌ بازگشت‌ همسرش‌ تمام‌ ماجرا را برايش‌ تعريف‌ كرد. مرد گفت‌: حالا برو به‌ آنها بگو كه‌ من‌ درخانه‌ هستم‌ و آنها را دعوت‌ كن‌. سپس‌ زن‌ آنها را به‌ داخل‌ خانه‌ راهنمايي‌ كرد ولي‌ آنها گفتند: ما نمي‌توانيم‌با هم‌ داخل‌ شويم‌. زن‌ علت‌ را پرسيد و يكي‌ از آنها توضيح‌ داد كه‌: اسم‌ من‌ ثروت‌ است‌ و به‌ يكي‌ ديگرازدوستانش‌ اشاره‌ كرد و گفت‌ او موفقيت‌ و ديگري‌ عشق‌ است‌. حالا برو و مسئله‌ را با همسرت‌ در ميان‌بگذار و تصميم‌ بگيريد طالب‌ كداميك‌ از ما هستيد! زن‌ ماجرا را براي‌ شوهرش‌ تعريف‌ كرد. شوهر كه‌بسيار خوشحال‌ شده‌ بود با هيجان‌ خاص‌ گفت‌: بيا ثروت‌ را دعوت‌ كنيم‌ و منزلمان‌ را مملو از دارايي‌نماييم‌. اما زن‌ با او مخالفت‌ كرد و گفت‌: عزيزم‌ چرا موفقيت‌ را نپذيريم‌! در اين‌ ميان‌ دخترشان‌ كه‌ تا اين‌لحظه‌ شاهد گفت‌ و گوي‌ آنها بود گفت‌: بهتر نيست‌ عشق‌ را دعوت‌ كنيم‌ و منزلمان‌ را سرشار از عشق‌كنيم‌؟ سپس‌ شوهر به‌ زن‌ نگاه‌ كرد و گفت‌: بيا به‌ حرف‌ دخترمان‌ گوش‌ دهيم‌، برو و عشق‌ را به‌ داخل‌دعوت‌ كن‌، سپس‌ زن‌ نزد پيرمردان‌ رفت‌ و پرسيد كداميك‌ از شما عشق‌ هستيد؟ لطفا داخل‌ شويد ومهمان‌ ما باشيد. در اين‌ لحظه‌ عشق‌ برخاست‌ و قدم‌ زنان‌ به‌ طرف‌ خانه‌ راه‌ افتاد. سپس‌ آن‌ دو نفر هم‌ بلندشده‌ و وي‌ را همراهي‌ كردند. زن‌ با تعجب‌ به‌ موفقيت‌ و ثروت‌ گفت‌: من‌ فقط عشق‌ را دعوت‌ كردم‌! دراين‌ بين‌ عشق‌ گفت‌: اگر شما ثروت‌ يا موفقيت‌ را دعوت‌ مي‌كرديد دو نفر از ما مجبور بودند تا بيرون‌منتظر بمانند اما زماني‌ كه‌ شما عشق‌ را دعوت‌ كرديد، هر جا كه‌ من‌ بروم‌ آنها نيز همراه‌ من‌ مي‌آيند. هر كجا عشق‌ باشد در آنجا ثروت‌ و موفقيت‌ نيز حضور دارد.

حالتون خوبه ببخشید که چند روزه آپ نیستم

چون کا ر داشتم از این به بعدم شاید پنجشنبه ها بتونم آپ کنم چون فصل امتحاناستو ما هم سرمون گرمه.....

اگر شعر خوبی هم پیدا کردم براتون مینویسم

پس تا طلوعی دوباره خدا حافظ

و تنهایی من شبیخون حجم تو را پیش بینی نمیکرد

چون دیگه برام مهم نیستند...

حالا خاطرات خودمو مینویسم..

دوباره دل هوای با تو بودن کرده

نگو این دل دوری عشقتو باور کرده

دل من خسته از این دسته دعا بردن

همه آرزوها با رفتن تو مردن...

ولی تو آسمون ابری نبود

اونا اشکای فرشته ها بودن

چون یکی از اونا کم شده بود..

تقدیم به...........

از پنجره تقدیر من کی رهایم

چون سایه های بی امان بازیچه دست زمان

در این دنیا ماندم چنان افسرده و حیران

سرگشته و نالان.

 در جهل و تباهی باش

در خلوت شبهایت   

محکوم به جدایی باش